روت کردن چه ضررهایی دارد؟
با اطمینان کامل میتوان گفت که روت کردن در «حالت عادی» هیچ خطر یا ضرری برای گوشی شما نخواهد داشت. چرا که عمل روت کردن برخلاف اسم و روشهای پیچیدهای که دارد، به بیان ساده تنها تغییر گزینهی «آیا کاربر امکان دسترسی به فایلهای سیستمی را دارد» از حالت خیر به بله است. همین! این کار برای گوشی شما هیچ ضرری نخواهد داشت. اما دلیل آنکه در ابتدای جمله بر روی «حالت عادی» تاکید کردیم آن است که به خودی خود این عمل هیچ ضرری برای گوشی ندارد، اما اگر در نصب اپلیکیشنها دقت کامل را نکنید و بدافزاری را به اشتباه در گوشی نصب کنید، از آنجا که این بدافزار دسترسی به فایلهای سیستمی دارد به راحتی میتواند رام گوشی شما را دچار مشکل کند. البته با این حال دلیلی برای نگرانی وجود ندارد چراکه احتمال آنکه بدافزاری را در گوشی نصب کنید یک در هزار است.

روت کردن باعث کندی دستگاه خواهد شد؟
خیر. روت کردن به شما امکان استفاده از اپلیکیشنهای SpeedBooster را خواهد داد و درواقع به نوعی به سریعتر شدن گوشی شما نیز کمک میکند. البته باید توجه داشته باشید برخی از اپلیکیشنهای مدیریت CPU و... به دلیل عدم تنظیمات استاندارد باعث درگیر کردن غیر ضروری پردازندهی شما خواهند شد و در این صورت موجب کندی گوشی میشوند. راه حل این موضوع عدم استفاده از اپلیکیشنهای ناشناخته و بینام و نشان است.

روت کردن گارانتی را از بین خواهد برد؟
تقریبا! روت کردن گوشی در محصولات بسیاری از تولیدکنندگان باعث باطل شدن گارانتی میشود. با این حال جای نگرانی وجود نخواهد داشت چرا که با وجود اپلیکیشنهای UnRoot همه چیز در گوشی شما به حالت اول برخواهد گشت و گارانتی مورد نظر نیز متوجه این موضوع نخواهد شد.

روت کردن، اطلاعات گوشی من را پاک خواهد کرد؟
خیر. همانطور که گفته شد عمل روت کردن برخلاف اسم و روشهای پیچیدهای که دارد، باعث پاک شدن اطلاعات کاربر نمیشود.

روت کردن چه فایدههایی دارد؟
برخلاف سوالات قبل که در یک پاراگراف به پاسخ آنها پرداختیم، برای این سوال چند پاراگراف نیز کافی نخواهد بود. روت کردن گوشی انبوهی از ویژگیها و امکانات جدید در اختیار شما قرار میدهد و شاید بتوان گفت متنباز بودن اندروید، تنها در صورت روت بودن گوشی معنا پیدا خواهد کرد و بعضی از نرمافزارهای خاصی که برای اندروید ساخته شدهاند مانند Xposed Installer و... نیاز به روت بودن گوشی و تغییرات فایلهای سیستمی دارند. با روت بودن گوشی تقریبا همه چیز در سیستمعامل اندروید ممکن خواهد بود. از امکانات ساده مانند رنگی کردن استتوسبار گرفته تا تغییر انیمیشنهای سیستمی گوشی در هنگام مرور یک لیست یا باز شدن پنجرهها و... از مواردی هستند که روت بودن گوشی را بسیار ضروری خواهند کرد. مهمترین ویژگی را نیز میتوان نصب کاستومرامها دانست که به شما اجازه میدهد تا رامهای مختلف مانند سایانوژن را در گوشی خود نصب کنید و هر زمان که مایل بودید به نسخهی جدیدتر یا قدیمیتر رام فعلی خود کوچ کنید. برای مثال اگر گوشی شما آپدیت رسمی آبنباتچوبی را دریافت نمیکند میتوانید با روت کردن و نصب رام سایانوژن 12، این رام را بر روی گوشی خود تجربه کنید. روت کردن گوشی فواید تخصصی بسیاری از جمله Bloatware , OverClock، کنترل کامل CPU و... را نیز دارا است که در فرصتهای آینده به بررسی تخصصیتر این موضوعات خواهیم پرداخت.

اگر بعد از روت پشیمان شدم چکار باید کرد؟
عموما دلیلی وجود نخواهد داشت که شما را از روت کردن گوشی پشیمان کند، اما با این حال اگر روزی از تصمیم خود منصرف شدید و قصد از بین بردن دسترسی روت را داشتید کافی است تا به کمک یک اپلیکیشن UnRoot در یک کلیک گوشی خود را از حالت روت خارج کنید. یا حتی میتوانید رام اصلی گوشی خود را مجددا نصب کنید.

اما به بخش اصلی این مطلب میرسیم. همانطور که گفته شد در این پست به آموزش سه روش برتر فعلی روت کردن گوشی خواهیم پرداخت. آموزشها به ترتیب آسان بودن عملیات روت قرار خواهند گرفت و پیشنهاد ما به شما این است که به ترتیب این سه روش را انتخاب کنید و برای مثال تنها در صورتی از روش دوم استفاده کنید که روش اول برای شما پاسخگو نباشد.

نکات لازم به ذکر :

1. در این روشها و کلیه راههایی که گوشی را با یک کلیک روت میکند، گوشی شما تنها روت خواهد شد و برای استفادههای تخصصیتر که نیازمند SuperUser و منوی ریکاوری هستند (مانند نصب کاستومرام)، باید به طور جداگانه اقدام به نصب آنها کنید. البته نگران نباشید چراکه تقریبا 80% کاربران به منوی ریکاوری و سوپریوزر نیاز پیدا نخواهند کرد و تنها همین روت بودن گوشی، برای آنها کافی خواهد بود.

2. برخی از گوشیهای HTC و Sony برای روت بودن به آنلاک بودن بوتلودر گوشی نیاز دارند و با این سه روش روت نخواهند شد. درواقع برای روت این گوشیها، ابتدا باید با روشهای مربوط به مدل گوشی، بوتلودر را آنلاک کرد و سپس به روت گوشی پرداخت.

روش اول : روت کردن با اپلیکیشن TowelRoot ساختهی geohot

این روش تقریبا روی اکثر گوشیها که از اندروید 4.3 یا پایینتر (و بعضا حتی رامهای 4.4) برخوردارند به درستی عمل میکند. در این روش که سادهترین روش روت گوشیها است گوشی شما، به آسانی چند کلیک روت خواهد شد. تنها کاری که باید انجام دهید نصب اپلیکیشن TowelRoot است که میتوانید از طریق این لینک آن را دانلود کنید.

بعد از نصب، اتصال اینترنتی خود را فعال و اپلیکیشن را اجرا کنید. همانطور که در تصویر بالا مشاهده میکنید در محیط این اپلیکیشن یک دکمه بیشتر وجود ندارد که با عنوان make it ra1n مشخص شده است. بعد از اطمینان از برقرار بودن اتصال اینترنتی، روی این دکمه کلیک کنید. بعد از گذشت چند ثانیه گوشی شما روت خواهد شد و در پایین این دکمه نیز پیغام موفقیتآمیز بودن عملیات روت را مشاهده خواهید کرد. یک بار گوشی خود را ریستارت کنید و سپس اپلیکیشن RootChecker را از این لینک دانلود و نصب کنید و بعد از باز کردن آن و کلیک روی دکمهی Verify، از روت بودن گوشی خود مطمئن شوید.

مشکلات احتمالی:

1. اگر بعد از کلیک روی این گزینه هیچ اتفاقی نیفتاد و شما پیغامی در رابطه با موفقیتآمیز بودن یا نبودن عملیات روت مشاهده نکردید، یک اپلیکیشن گذر از تحریم را اجرا کرده و بعد از اطمینان از فعال بودن آن، یک بار دیگر عملیات بالا را انجام دهید. با این کار حتما نتیجه را خواهید دید.

2. ممکن است بعد از اشاره روی دکمهی ذکر شده، با پیغام Your Device Not Support رو به رو شوید. این پیغام به معنای عدم موفقیت این اپلیکیشن در روت کردن گوشی شما است پس روش بعدی را امتحان کنید.

روش دوم : روت کردن گوشی با اپلیکیشن Framaroot

این روش نیز مانند اپلیکیشن TowelRoot عمل خواهد کرد با این تفاوت که در این اپلیکیشن علاوه بر امکان روت کردن، شما میتوانید گوشی خود را UnRoot هم کنید. همچنین بر خلاف TowelRoot این اپلیکیشن، اقدام به نصب SuperUser نیز خواهد کرد. ابتدا با مراجعه به این لینک از پشتیبانی شدن دستگاه خود توسط این اپلیکیشن مطمئن شوید. سپس از طریق این لینک آن را دانلود و در گوشی خود نصب کنید. برای اطمینان بیشتر ارتباط اینترنتی خود را برقرار کنید و اپلیکیشن را اجرا کنید. با محیطی مانند تصویر بالا رو به رو خواهید شد.

بعد از انتخاب یکی از شخصیتهای فیلم اربابحلقهها که تنها جهت جالب شدن برنامه در پایین اپلیکیشن قرار گرفتهاند، روی گزینهی Install Superuser کلیک کنید و یکی از دو گزینهی نمایش داده شده را انتخاب کنید (تفاوتی ندارد). سپس کمی منتظر بمانید تا اپلیکیشن پیغام موفقیتآمیز بودن یا نبودن عملیات روت را به شما نمایش دهد. بعد از نمایش این پیغام و در صورتی که پیغام Succes و روت شدن گوشی را مشاهده کردید یک بار گوشی خود را ریبوت کنید و سپس اپلیکیشن RootChecker را از این لینک دانلود و نصب کنید و بعد از باز کردن آن و کلیک روی دکمهی Verify، از روت بودن گوشی خود مطمئن شوید. اما اگر پیغامی که به شما نشان داده شد خبر از ناموفق بودن عملیات داشت، به سراغ روش سوم بروید.

نکته : این اپلیکیشن بر خلاف TowelRoot، قادر به روت رامهای 4.4 نیست.

روش سوم : روت کردن گوشی از طریق کامپیوتر و نرمافزار iRoot ( با نام سابق Vroot)

این روش را میتوان کاملترین روش روت خودکار گوشیهای اندروید دانست که به گفتهی سایت سازنده، بیش از 8000 گوشی را پشتیبانی میکند. ابتدا به تنظیمات گوشی موبایل خود رفته و به دنبال گزینهی Debuging بگردید. در اکثر گوشیها، روش دسترسی به این گزینه به این صورت است : وارد گزینه About شوید. روی BuildNumber هفتبار کلیک کنید. سپس به منوی قبلی برگردید. مشاهده میکنید گزینهای با نام Developer Option به لیست تنظیمات اضافه شده است. وارد این بخش شوید و USB Debuging یا Debuging Option را فعال کنید و همچنین از فعال بودن گزینهی Unknown Source در بخش Securtiy گوشی خود نیز مطمئن شوید.

حال نرمافزار iRoot را از طریق این لینک به صورت مستقیم از سایت سازنده دانلود و روی کامپیوتر خود نصب کنید.iRoot را اجرا کرده و گوشی خود را با کابل به کامیپوتر وصل کنید. پیشنهاد میکنیم از پورتهای USB پشت دستگاه استفاده کنید. بعد از چند ثانیه گوشی شما توسط iRoot شناسایی خواهد شد و اگر عملیات شناسایی نیز با موفقت انجام نپذیرد، این اپلیکیشن با توجه به مدل گوشی شما درایور آن را دانلود و نصب خواهد کرد و سپس اقدام به شناسایی گوشی شما میکند. بعد از انجام شناسایی مدل گوشی شما در نرمافزار مشخص خواهد شد و عملیات روت به صورت خودکار شروع میشود. (در صورت عدم اجرای خودکار، روی Root کلیک کنید)

بعد از چند ثانیه پیغامی در رابطه با روت شدن گوشی شما قابل مشاهده خواهد بود. گوشی خود را از کابل جدا کنید و یک بار آن را ریبوت کنید و سپس اپلیکیشن RootChecker را از این لینک دانلود و نصب کنید و بعد از باز کردن آن و کلیک روی دکمهی Verify، از روت بودن گوشی خود مطمئن شوید.

جمعبندی

احتمال اینکه گوشی شما با روش سوم هم روت نشود بسیار کم است. با این حال اگر از رام 4.3 و پایینتر استفاده میکنید و هیچکدام از این سه روش نیز روی گوشی یا تبلت شما کار نکرد، میتوانید با مراجعه به انجمن XDA، فایلهای اختصاصی روت از طریق کامپیوتر و دستورالعمل مربوط به گوشی خود را دانلود کنید و از آن طریق اقدام به روت گوشی خود کنید.

منبع:زومیت

- - , .

گوشی من با هیچ برنامه ای روت نمیشه چیکار کنم؟همه ی برنامه ها رو امتحان کردم ولی نمیشه که نمیشهمدلشم هوآویp8 lite

با سلام
کسي ميتونه طي قرار دادي براي ما برنامه اندرويد بنويسه و تحويلمون بده ؟
هزينه هم پرداخت ميشه

سپس گزینه Android Application Project را انتخاب نموده و بر روی دکمه Next کلیک کنید تا پنجره زیر نمایش داده شود :

شما ابتدا باید Application Name را به طور دلخواه انتخاب کنید. این نام که شما انتخاب می کنید، نام اصلی برنامه شما است و بعدا که برنامه در یک گوشی موبایل دارای اندروید نصب شود، با همین نام در لیست برنامه های آن گوشی نمایش داده خواهد شد. با انتخاب Application Name، دو مورد project Name و Package Name نیز خود به خود مشخص می شوند (خود برنامه Eclipse بر اساس Application Name انتخابی، آن دو را مشخص می کند اما شما نیز می توانید آنها را تغییر بدهید). مثلا فرض کنید من نام Kelidestan.com را برای برنامه خود انتخاب کنم، به شکل زیر دقت کنید :

دقت کنید که در بالای پنجره، تعدادی پیام نمایش داده می شود، آنها را به دقت بخوانید تا بتوانید به درستی موارد درخواست شده را انتخاب کنید.

در قسمت Minimum Required SDK باید حداقل شماره نسخه ای از SDK را که کاربر با آن می تواند برنامه شما را اجرا کند، تعیین کنید. بهتر است که حداقل شماره ممکن را انتخاب کنید تا تعداد افرادی که می توانند از برنامه شما استفاده کنند افزایش یابد. البته این در صورتی است که از ویژگی هایی استفاده نکرده باشید که نیاز به شماره های بالاتر داشته باشد، اما در کل اگر تازه برنامه نویسی اندروید را شروع کرده اید و فعلا قرار نیست برنامه خیلی پیچیده ای بنویسید، یک شماره پایین را انتخاب کنید. موارد Target SDK و Compile with را نیز باید با توجه به نسخه اندرویدی که نصب کرده اید و همچنین با توجه به پیام هایی که در پنجره به شما داده می شود، انتخاب کنید.

با کلیک بر روی گزینه Next، پنجره زیر نمایش داده می شود :

اگر گزینه Create custom launcher icon را تیک بزنید، معنی آن این که آیکون (تصویر اصلی) مربوط به برنامه خود را طراحی کرده اید و همین حالا قصد دارید که آن آیکون را مشخص کنید. برنامه شما با این آیکون در لیست برنامه های گوشی نمایش داده خواهد شد.

گزینه Create activity باید تیک خورده باشد.

چنانچه قصد دارید کتابخانه اندروید بسازید باید گزینه Mark this project as a library را تیک بزنید. گزینه Create Project in Workspace مربوط به محل فولدر حاوی فایل های پروژه می باشد و اگر قصد دارید این فولدر را تغییر بدهید باید تیک این گزینه را برداشته و سپس فولدر دلخواه خود را انتخاب نمایید.

بر روی گزینه Next کلیک کنید تا پنجره زیر نمایش داده شود (این پنجره زمانی نمایش داده می شود که گزینه Create custom launcher icon را قبلا تیک زده باشید و بخواهید آیکون دلخواه برای برنامه اندروید را انتخاب نمایید) :

شما در این قسمت باید تصویر مورد نظرتون برای آیکون را انتخاب کنید. پس از تعیین ویژگی های مختلف برای آیکون برنامه اندروید، بر روی گزینه Next کلیک کنید. پنجره زیر نمایش داده می شود :

در تصویر بالا، سه نوع activity (فعالیت) قابل انتخاب است. با کلیک روی هر کدام از آنها، تصویری از شکل کلی برنامه نمایش داده می شود (توضیحاتی نیز در مورد هر کدام، در پایین پنجره، نوشته می شود) و همچنین با توجه به اینکه هر کدام از این activity ها به یک حداقل شماره از API نیاز دارد، در صورت نداشتن این حداقل (عدم انتخاب حداقل API مناسب در مراحل قبلی)، یک پیام در بالای پنجره فعلی نمایش داده می شود که اخطار می دهد که حداقل API لازم چقدر است. ساده ترین نوع activity همان Blank Activity می باشد که با انتخاب آن، برنامه اندروید شما دارای یک صفحه اصلی خواهد بود (در تصویر بالا قابل مشاهده است).

فعلا شما گزینه Blank Activity را انتخاب کنید و سپس بر روی گزینه Next کلیک نمایید. پنجره زیر نمایش داده می شود (البته این پنجره زمانی نمایش داده می شود که شما گزینه Create Activity را در مرحله قبل زده باشید) :

در قسمت Activity Name باید نام Activity که می خواهید ساخته شود را تعیین کنید. در قسمت Navigation Type، انتخاب های مختلفی وجود دارد که می توانید با تعیین هر کدام، تغییرات را در تصویر نمایش داده شده ببینید. اگر گزینه ای غیر از گزینه None را انتخاب کنید که به یک حداقل API نیاز داشته باشد که شما آن را تعیین نکرده باشید، در بالای پنجره یک پیام نمایش داده می شود. شما فعلا گزینه None را برای این مورد انتخاب کنید.

دقت کنید که در این مرحله باید گزینه Finish را بتوانید انتخاب کنید که به معنای اتمام ساخت پروژه است (اگر فعال است بر روی آن کلیک کنید تا مراحل ساخت پروژه تمام شود)، اما معمولا این گزینه فعال نیست و گزینه Next به صورت فعال درآمده است، در ادامه شرح می دهیم که در این حالت باید چگونه عمل کنید. بر روی گزینه Next کلیک کنید، پیام خطای زیر نمایش داده می شود :

این پیام، هشدار می دهد که شما باید کتابخانه اندروید را نصب کنید. اگر با این پیام روبرو شده اید، ابتدا این پنجره و برنامه Eclipse را ببندید، سپس فایل مربوط به کتابخانه اندروید را دانلود کنید (با نام support می باشد). این فایل را از حالت فشرده درآورید. درون آن یک فولدر به نام support وجود دارد. اکنون به محل نصب SDK بروید و یک فولدر به نام extras بسازید (در کنار فولدرهای platforms، tools و ...). سپس درون فولدر extras، یک فولدر به نام android بسازید. فولدر support را که قبلا به آن اشاره کردیم باید درون این فولدر android کپی کنید.

حالا برنامه Eclipse را اجرا کرده و همان مراحل شرح داده شده برای ساخت پروژه را طی کنید (با تکرار مراحل، در ذهنتان ماندگار می شوند). در مرحله آخر، گزینه Finish به صورت زیر فعال خواهد شد :

بر روی گزینه Finish کلیک کنید تا ساخت پروژه پایان یابد. پس از ساخت پروژه، شکل پنجره Eclipse به صورت زیر خواهد بود :

در ستون سمت چپ، نام پروژه و فایل ها آن نمایش داده شده است (من نام Kelidestan.com را انتخاب کردم) :

بنابراین تا اینجا یاد گرفتیم که با برنامه Eclipse، چگونه یک پروژه اندروید بسازیم.

مطالب امروز کمی زیاد و فشرده بود

تمامی مراحل را یک به یک طی کنید تا یک پروژه اندروید بسازید

- - , .

گلکسی J1 نخستین گوشی از سری J سامسونگ بود. حال بعد از این گوشی، نسل جدید آن با مدل SM-J110F معرفی شد که مدل بهروزرسانی شدهای از سامسونگ J1 است. این گوشی با نسل قبلی خود، تفاوتهایی دارد. میتواند برای افرادی که سختافزار قویتر و نمایشگر بهتری را در قاب همان گوشی جمعوجور میپسندند، انتخاب مطلوبی باشد. در این گوشی میتوانید از سیمکارتهای پرسرعت 4G برای استفاده از اینترنت بهره ببرید.
یکی دیگر از این تفاوتها، نمایشگری از نوع اولد با فناوری سوپرامولد با همان رزولوشن 800 در 480 و اندازهی 4.3 اینچی است. این نمایشگر، تراکم پیکسلی 217 پیکسل بر اینچ دارد و فاقد هر گونه محافظ در برابر خط وخش است.
این گوشی از شبکهی 4G پشتیبانی میکند و این موضوع یکی از برتریهای بزرگ آن نسبت به نسخهی قبلی است. پشتیبانی از دو سیمکارت هم میتواند برای بسیاری از کاربران، امکانی کاربردی باشد. همچنین امکان استفاده از Wi-Fi، بلوتوث و رادیو در این گوشی وجود دارد.
استفاده از سختافزار 64 بیتی یکی دیگر از برتریهای این گوشی است. در این گوشی از تراشهی مدل PXA1908 تولیدی شرکت مارول استفاده شده است. روی این تراشهی 64 بیتی، چهار هستهی پردازندهی کورتکس A53 با قدرت پردازش 1.3 گیگاهرتز، پردازندهی گرافیکی Vivante GC7000UL به همراه 768 مگابایت رم قرار دارد. مانند نسل قبلی، برای این گوشی نیز حافظهی داخلی 4 گیگابایتی در نظر گرفته شده است؛ البته امکان استفاده از کارت حافظهی جانبی هم در این گوشی فراهم است.
دوربینهای این گوشی با نسل قبلی تفاوتی ندارند. یک دوربین 5 مگاپیکسلی به عنوان دوربین اصلی و دوربینی 2 مگاپیکسلی برای ثبت تصاویر سلفی در نظر گرفته شده است. دوربین اصلی این گوشی قادر است با حداکثر کیفیت HD فیلمبرداری کند.
سامسونگ از یک باتری قابل تعویض 1900 میلی آمپرساعتی برای J1 نسل جدید استفاده کرده که میتواند انرژی لازم را تا 10 ساعت مکالمه در شبکهی 3G تأمین کند.

طراحی و ساخت
بدنهی گلکسی J1 تماماً از پلاستیک ساخته شده است. قاب پشتی آن از پلاستیک براق است و تقریباً هرگونه اثر انگشت و لک را به خود جذب میکند. در رنگ سفید، قاب پشتی این گوشی در اثر تابش نور، بازتاب جذابی دارد که زیبایی چشمنوازی به آن میبخشد.

قاب دور این گوشی که لبههای آن از گوشی بیرون زده است، تقریباً شیشهای و بیرنگ است. در چهار گوشهی گلکسی J1 برجستگیهایی وجود دارد که کمک چندانی به کاربر نمیکند؛ اما میتوان گفت برای محافظت از گوشی به این سبک طراحی شده است. کلید پاور این گوشی روی لبهی سمت راست قرار دارد و کلیدهای کنترل صدا روی لبهی سمت چپ قرار گرفتهاند.

خوشبختانه این دو کلید در بهترین مکان ممکن تعبیه شدهاند و کاربران به راحتی میتوانند به آنها دسترسی داشته باشند. روی لبهی بالایی جک 3.5 میلیمتری صدا و روی لبهی پایینی درگاه microUSB و میکروفون قرار گرفتهاند.
چینش لنز دوربین، فلاش LED و اسپیکر اصلی این گوشی روی قاب پشتی، مشابه با گلکسی S3 و گوشیهای خانوادهی A این شرکت است. زیر دوربین هم نشان تجاری SAMSUNG به چشم میخورد. با وجود میانرده بودن این گوشی و دوربین معمولیاش، لنز دوربین اصلی J1 از قاب پشتی بیرون زده است.

در مجموع میتوان گفت در طراحی این گوشی، مورد آزاردهندهای به چشم نمیخورد و همه چیز در ساخت این دستگاه رضایتبخش است. عمدهی فضای قاب جلویی گوشی را نمایشگر 4.3 اینچی آن در برگرفته است. در بالای این نمایشگر، اسپیکر مکالمه، دوربین دوم و حسگر مجاورت قرار دارند. زیر نمایشگر هم کلیدهای بازگشت، خانه و مدیریت برنامههای در حال اجرا دیده میشود. گفتنی است دو کلید لمسی برگشت و لیست برنامههای در حال اجرا، فاقد نور پسزمینه هستند. حاشیهی نمایشگر گلکسی J1 منطقی و مناسب به نظر میرسد و مانند گوشی اکسپریا E3 فضای پرت زیادی در بالا و پایین نمایشگر به چشم نمیخورد.
این میان ردهی کرهای، 129 میلیمتر طول، 68.2 میلیمتر عرض و 8.9 میلیمتر ضخامت دارد؛ ابعادی که سبب میشوند تا کاربران در استفاده یکدستی از گلکسی J1با مشکلی مواجه نشوند.

نمایشگر
نمایشگر 4.3 اینچی روی قاب جلویی گلکسی J1 قرار گرفته که رزولوشن 800 در 480 پیکسل را به تصویر میکشد. این نمایشگر در اندازه و تراکم پیکسلی تفاوتی با نسل قبلیاش ندارد؛ اما از لحاظ نوع، تغییر بزرگی کرده و آن اینکه از نوع اولد با فنآوری سوپر امولد ساخته شده است. نمایشگر این گوشی تراکم پیکسلی معمول 217 پیکسل بر هر اینچ و زاویهی دید مناسبی دارد. یک نوار باریک مشکی دور نمایشگر این گوشی را احاطه کرده است که این قضیه در رنگ سفید این گوشی، بیشتر به چشم میآید. روشنایی نمایشگر این گوشی مناسب است و کاربران در دیدن محتویات نمایشگر در محیطهای داخلی مشکلی نخواهند داشت. صفحهی نمایش این گوشی دقیقاً مانند قاب پشتی J1 که لک و اثر انگشت زیادی روی آن ثبت میشود، استعداد بسیار خوبی برای جذب اثر انگشت و چربی دارد. در مجموع میتوان گفت با توجه به جایگاه و قیمت گلکسی J1، این گوشی به نمایشگر بهتری در مقایسه با نسل قبلیاش، مجهز شده است. متأسفانه گلکسی J1 از حسگر نور محیط بیبهره است؛ اما سامسونگ از یک ویژگی به نام Outdoor در این گوشی استفاده کرده است. با فعال کردن این قابلیت، کاربران میتوانند در زیر تابش نور آفتاب، متون به نمایش در آمدهی این گوشی را راحتتر و بهتر بخوانند؛ بدین صورت که نور نمایشگر این گوشی به طور محسوسی افزایش مییابد. دوربین
شاید بتوان جذاب ترین قسمت گلکسی J1 را دوربین دوم آن دانست. دوربین دوم این گوشی از یک حسگر 2 مگاپیکسلی تشکیل شده است که میتواند عکسهای سلفی باکیفیتی ثبت کند. در واقع، کیفیت دوربین دوم این گوشی به تنهایی خیرهکننده نیست؛ اما آن چیزی که تعجب ما را در مورد آن برمیانگیزد، برتری نسبی دوربین سلفی J1 نسبت به رقبای هم قیمت آن است.
از مهمترین ویژگیهای این دوربین میتوان به قابلیت Beauty Face (زیبایی چهره)، فیلمبرداری با کیفیت VGA و قابلیت ثبت موقعیت مکانی، زمانی اشاره کرد. کاربران برای ثبت عکس سلفی با دوبین J1، تنها به فشردن کلید مجازی شاتر محدود نمیشوند و میتوانند از روشهایی چون PalmSelfie (نگاه داشتن کف دست در مقابل دوربین دوم) و یا فشردن صفحهنمایش استفاده کنند. سامسونگ در طراحی منوی برنامهی دوربین گلکسی J1 کاملاً از گوشیهای پرطرفدار خود الهام گرفته است؛ به طوری که میتوان شباهتهای بسیاری بین منوی برنامهی دوربین این گوشی و بزرگان سامسونگ مشاهده کرد. یک حسگر 5 مگاپیکسلی در قاب پشتی گلکسی J1 قرار گرفته که میتواند عکسهایی با حداکثر کیفیت 1944 × 2592 ثبت کند. همچنین دوربین اصلی این گوشی قادر است با بیشینهی کیفیت HD و با سرعت 30 فریم بر ثانیه به فیلمبرداری بپردازد. وجود یک دوربین 5 مگاپیکسلی برای گوشی پایینردهای چون J1، به هیچ عنوان امری هیجانانگیز نخواهد بود و سامسونگ در این زمینه، کاملاً مشابه با دیگر گوشیهای میانرده عمل کرده است. از مهمترین قابلیتهای دوربین اصلی این گوشی، میتوان به زوم دو برابری، فلاش LED و فوکوس دستی اشاره کرد.

سخت افزار و باتری
این گوشی برخلاف نسل قبلیاش سختافزاری 64 بیتی دارد. از تراشهی غیر معمول Marvell PXA1908 در این گوشی استفاده شده است. پردازندهی چهار هستهای کورتکس A53 به همراه پردازندهی گرافیکی نه چندان نامآشنای Vivante GC7000UL به همراه 768 مگابایت رم روی این تراشه قرار گرفتهاند. همانطور که انتظار داشتیم، گلکسی J1 توانست در آزمون AnTuTu عملکرد قابلقبولی را در بین دیگر رقبای همقیمت خود برجای بگذارد. نمرهی 21731 برای گلکسی J1 در این آزمون، مهر تأییدی به برتری آن درمقایسه با نسل قبلی است.
حافظهی داخلی این گوشی، چهار گیگابایت است که از این مقدار، فقط حدود دو گیگابایت در اختیار کاربر قرار خواهد گرفت. همچنین کاربران میتوانند به وسیلهی کارت حافظۀ microSD، حافظهی این گوشی را تا 128 گیگابایت دیگر ارتقا دهند.
یکی از بزرگترین تفاوتهای این گوشی با نسل قبلی، پشتیبانی از شبکهی 4G است. در این بازهی قیمت، این قابلیت میتواند دلیل خوبی برای خرید این گوشی باشد. از دیگر قابلیتهای این گوشی میتوان به رادیوی FMو GPS اشاره کرد. راههای ارتباطی در این گوشی به بلوتوث نسخهی 4.0، Wi-Fi و شبکهی اینترنت 4G ختم میشود. سامسونگ برای گوشیهایی که همزمان از دو سیم کارت پشتیبانی میکنند، از نام “DUOS” استفاده میکند. این گوشی هم از دو سیمکارت به صورت همزمان پشتیبانی میکند.
انتظار داشتیم سامسونگ در کنار این بهروزرسانی خوب، از باتری بهتری برای نسل جدید J1 استفاده کند؛ اما باتری این گوشی فقط با 50 میلیآمپرساعت افزایش، به حجم 1900 رسیده است. این باتری میتواند با یکبار شارژ گوشی، 10 ساعت مکالمۀ متوالی یا 2 روز استفاده معمولی را پاسخگو باشد.

سیستم عامل و نرم افزار
آخرین نسخهی اندروید کیتکت، یعنی 4.4.4 و رابط کاربری تاچویز (TouchWiz) با ظاهر قدیمیاش برای این گوشی استفاده شدهاند. از لحاظ ظاهری، رابط کاربری گلکسی J1 بسیار شبیه به پرچمداران سال 2014 سامسونگ است؛ اما بسیاری از قابلیتهای جذاب این رابط کاربری از J1 حذف گردیده است. تمامی قسمتهای این رابط کاربری در گوشی گلکسی J1، زمان پاسخگویی خوبی دارند. به عنوان مثال برنامهی دوربین و یا تماس، در مدت زمان مناسب و قابلقبولی اجرا میشوند.

جمعبندی
سامسونگ با چند تغییر اساسی در بخشهای کاربرپسند گوشی گلکسی J1، بار دیگر و با قدرت بیشتری آن را روانهی بازار کرده است. نمایشگر اولد، پشتیبانی از شبکه 4G و سختافزار 64 بیتی از جمله تلاشهای سامسونگ در گوشی J1 جدید برای در اختیار گرفتن بازار این ردهی قیمت است. در کنار این تغییرات موثر، استفاده از 768 مگابایت رم در مقایسه با رم 512 مگابایتی نسل قبلی، میتواند کمک خوبی برای اجرای سریعتر برنامهها باشد. در مقابل، طراحی سنتی سامسونگ، رابط کاربری سنگین و قدیمی تاچویز، اندروید کیتکت نسخهی 4.4 که کمی از رده خارج به نظر میرسد؛ میتوانند به عنوان نقاط ضعف این گوشی به شمار روند. در این میان، قابلیتهایی که این گوشی از نسل قبلیاش به ارث برده مانند دوربین سلفی با کیفیت، وزن زیاد در مقایسه با ابعاد، باتری با ظرفیت بالا و دوربین اصلی نه چندان با کیفیت، از دیگر قابلیتهای نسل جدید گوشی J1 سامسونگ هستند.

- - , .

با سلام
کسي ميتونه طي قرار دادي براي ما برنامه اندرويد بنويسه و تحويلمون بده ؟
هزينه هم پرداخت ميشه

اصلی ترین مزیت Safe mode :

در هنگام هنگ کردن گوشی تان یا در زمانی که برنامه ای که قبلا نصب نموده اید و حال برای گوشی تان مشکل ایجاد کرده است می توانید به راحتی گوشی خود را به این حالت برده و برنامه مورد نظر را پاک کنید !

تذکر :
در این حالت (( Safe mode )) تنها برنامه های اصلی گوشی کار می کنند !

آموزش رفته به حالت Safe mode :

ابتدا گوشی خود رو خاموش کرده ! سپس کلید ولوم پایین رو نگه دار و همان طور که کلید ولوم پایین رو نگه داشته اید , دکمه پاور رو بزنید تا گوشی روشن شود , تا بالا اومدن گوشی کمی صبر کنید , حال می توانید دستتان را ازروی کلید ولوم پایین بردارید

زمانی که گوشی تان روشن می شود پایین سمت چپ کادری با نام Safe mode ظاهر خواهد شد .

آموزش در آمدن از حالت Safe mode :

تمامی کار های گفته شده را در (( آموزش رفته به حالت Safe mode )) مو به مو انجام دهید تا گوشیتان از این حالت خارج شود

- - , .

برچسب: نویسنده: کاوه محمدزادگان تاريخ: چهارشنبه 5 اسفند 1394 ساعت: 18:30